Resultats de la cerca
Es mostren 2 resultats
intransitiu | intransitiva
Gramàtica
Dit d’un verb que habitualment no admet complement directe, en oposició al verb transitiu, o d’un verb transitiu usat en sentit intransitiu.
intransitiu | intransitiva
Gramàtica
Dit d’una oració o proposició en la qual el predicat és un verb intransitiu o és usat com a intransitiu.